Kolay kazanılan kolay kaybedilir

[Cemre]

Ulu bir kavak aÄŸacının dibinde bir kabak filizi biter. Bahar ilerledikçe kabak bitkisi kavak aÄŸacına sarılarak yükselmeye baÅŸlar. YaÄŸmurların ve güneÅŸin etkisiyle müthiÅŸ bir hızla büyür ve neredeyse kavak aÄŸacı ile aynı boya gelir. Kabak bitkisi bir gün dayanamayıp kavaÄŸa  sorar:
 - Sen ne kadar zamanda bu hâle geldin?
 - 10 yılda bu hâle geldim.
 Kabak gülerek cevap verir:
 - On yılda mı? Ben neredeyse 2 ayda seninle aynı boya geldim bak!
 - DoÄŸru. Öyle oldu.
 Günler günleri kovalar ve sonbaharın ilk rüzgârları baÅŸladığında kabak üşümeye sonra yapraklar sararmaya ve düşmeye, soÄŸuklar arttıkça da gövdesi aÅŸağıya doÄŸru inmeye baÅŸlar. Kabak endiÅŸe ile kavak aÄŸacına sorar:
 - Neler oluyor bana böyle?
 - Ne olacak ölüyorsun.
 - Niye böyle çabuk ölüyorum ben?
 - Benim 10 yılda geldiÄŸim yere, sen 2 ayda gelmeye çalıştığın için öyle oluyor...

Nükte: Çalışmadan, emek harcamadan gelinen nokta başarı sayılmaz. Kolay kazanılan kolay kaybedilir. Her işte alın teri ve emek şarttır.